ในบทนี้ ซุนวูค่อนข้างจะพูดถึงรายละเอียดของสงคราม ดังนั้นจะนำเพียงแนวคิดมาประยุกต์
เมื่อกำลังเปลี้ยขวัญเสีย จักฉวยโอกาสเข้าบุกรุก เมื่อเธอกำลังเสียขวัญ(ทะเลาะกับเพื่อน มีปัญหาในบ้าน สัตว์เลี้ยงตาย ฯลฯ) ให้เราฉวยโอกาสนี้รุกเต็มกำลังราวกับแม่ทัพหมายมั่นจะยึดเมืองใน 1 วัน เพียงแต่การรุกของเรานั้นควรจะเป็นไปอย่างสุขุม รอบคอบนิ่มนวล เหมือนดั่งน้ำขึ้นตอนกลางคืน
ที่ว่าทำศึกยืดเยื้อเป็นผลดีแก่ประเทศชาติ ก็ไม่เคยมีมาก่อนหลักข้อนี้ควรจำเอาไว้ก่อนจะเริ่มศึกนะครับ เราควรจะมีการวางแผนหลังจากการประเมินศึกเมื่อพบเธอครั้งแรก ว่าจะต้องเห็นผลภายในกี่เดือน เพราะการทำศึกยืดเยื้อนั้น นอกจากจะเปลืองทรัพย์สินเงินทอง(ที่พ่อแม่ให้มา)แล้ว ยังเสียเวลาถ้าเกิดเธอไปกิ๊กกับคนอื่น(ม.ค.ป.ด.) ดังนั้นควรจะวางแผนและวัดผลตลอด เมื่อคิดว่าถึงเวลาแล้วให้รบตัดสินชี้ขาดทันที
เอาเสบียงจากข้าศึก วิธีนี้เป็นวิธีที่ดีถ้าท่านมีทรัพยาการไม่เพียงพอ(เงิน รถ บ้าน ที่ดิน หุ้น ฯลฯ) เพียงแต่วิธีนี้ต้องเป็นผู้ที่ค่อนข้างมีชั้นเชิง(กะล่อน)พอสมควร เพราะต้องให้เธอไม่รู้สึกว่ามีปรสิตอยู่ในชีวิตของเธอและยังส่งผลในแง่ลบต่อตัวเราจากคนรอบข้างของเธอ ซึ่งวิธีนี้ขอท่านที่จะนำไปใช้พึงระลึกว่า เราเป็นสุภาพบุรุษ การรังแกเด็ก สตรี และคนชราไม่ใช่วิธีทางของเรา ที่เราใช้วิธีนี้ เพราะเรามีความจริงใจเพียงแต่เราไม่มีทรัพย์สินเพียงพอที่จะทำศึกเท่านั้น
แม่ทัพผู้รู้การศึก จึงเป็นผู้กุมชะตากรรมของทวยราษฎร์ พึงระลึกอยู่เสมอว่าเรากำลังทำสิ่งใดอยู่ ได้และเสียประโยชน์อย่างไร แค่ไหน(ประโยชน์นี้ไม่ใช่แค่เรื่องของเงินทอง) เราควรจะตามสถานการณ์ให้ทัน หมั่นตรวจสอบและวิเคราะห์ตัวเองและเธอเสมอ เพราะ "3วันจากนารีเป็นอื่น"
วันนี้ บทที่2 ก็จบเพียงเท่านี้ คราวหน้าจะมาพูดถึง กลศึกในบทที่3 ครับ ขอให้แม่ทัพทุกท่านมีชัย ^ ^"
