วันนี้กลับมาเรียนกันต่อในบทที่4 จะพูดถึงรายละเอียดในการลงไปทำศึก
จักทำให้ตนมิอาจพิชิตได้ก่อน เพื่อรอโอกาสข้าศึกจะถูกพิชิต บางครั้งการยอมแพ้บ้างเพื่อให้ข้าศึกได้ใจและประมาท ดังนั้นเรายอมเป็นแมวน้อยในมือของเธอเมื่อเธอวางใจแล้วก็เป็นโอกาสที่เราจะกลายเป็นเสือหิวกระหาย แล้วเธอก็จะกลายเป็นลูกไก่ในกำมือคุณครับ
ชัยชนะอาจล่วงรู้ แต่ไม่อาจกำหนดได้ อันนี้เป็นข้อที่ควรระลึกไว้ตลอดแม้ว่าสาวเจ้าจะมีทีท่ากลายเป็นแกะน้อยไร้เดียงสา แต่เราก็ไม่ควรประมาทจงรู้จักอดทนและระมัดระวังเพื่อชัยชนะที่รออยู่
ผู้ที่เราไม่อาจเอาชนะ พึงตั้งรับ ผู้ที่เราอาจเอาชนะ พึงเข้าตี เมื่อรู้ว่าสาวเจ้าไม่มีใจ ทำอย่างไรเธอก็ไม่แลในเมื่อรู้ว่าไม่มีทางชนะใจเธอได้สำหรับผู้ที่คิดว่าถ้าไม่มีเธอแล้วโลกนี้ไม่มีความหมายตายดีกว่า แนะนำให้อดทนค่อยๆแทรกซึม สักวันนึงอาจเป็นทีของเรา สำหรับท่านแม่ทัพที่ช่ำชองศึกเมื่อรู้ว่าท่าทางของสาวเจ้าเริ่มอ่อนระทวย เธอเริ่มโทรมาดูอาการเราวันละ 3 ครั้งหลังอาหาร ถ้าคุณไม่ได้เป็นเกย์แนะนำว่าเธออยู่ในมือของคุณแล้ว จะทำสิ่งใดก็แล้วแต่วิจารณญาณส่วนบุคคล
ผู้สันทัดการตั้งรับ จักประหนึ่งซ่อนตัวอยู่ใต้บาดาล ผู้สันทัดการเข้าตี จักประหนึ่งเคลื่อนตัวอยู่เหนือฟากฟ้า ถ้ารู้ตัวว่าเราถนัดสิ่งใดจงนำสิ่งนั้นมาใช้เพื่อสร้างจุดเด่นหรือข้อได้เปรียบ
ผู้สันทัดการรบจึงตั้งอยู่ในฐานะไม่แพ้ และไม่สูญเสียโอกาสทำให้ ข้าศึกต้องแพ้ อันนี้เป็นสิ่งที่เกิดจากการสั่งสมประสบการณ์มา จะทำให้รู้ว่าควรจะทำอย่างไร จังหวะไหน
ฝ่ายชนะรู้ว่าชนะก่อนจึงออกรบ ฝ่ายแพ้รบก่อนแล้วจึงหวังว่าชนะ ผู้สันทัดการบัญชาทัพ จักจรรโลงไว้ซึ่งมรรคและกฎระเบียบ ฉะนั้นจึงสามารถกำหนดชัยชนะและพ่ายแพ้ได้ควรจะสร้างกำลังใจให้ตัวเอง ไม่ควรมองโลกในแง่ร้าย รักษาฟอร์มของตัวเองให้เป็นไปตามที่ตั้งใจไว้ เมื่อมองเห็นเป้าหมายทำให้เรามองเห็นชัยชนะได้ไม่ยาก
บทนี้อาจจะเข้าใจยากในแง่ลึก ถ้าสงสัยยังไง เมลล์มาถาม/ปรึกษาได้ครับ บทหน้าก็จะยังคงอยู่ในเรื่องของการศึกอยู่ไว้มาดูกันต่อในคราวต่อไป ...Macro
